dec 10

 Ik lees en schrijf! 

Dag allemaal,

Ik zit sinds oktober in groep 3 en dat vind ik super leuk. Ook thuis ga ik lekker door met schrijven en lezen. Zo had ik vandaag een boete gemaakt voor papa en mama, want ik houd erg van geld 🙂 en zo kan ik goed sparen. Op een briefje had ik geschreven: Betaalu 10 $… Ik liet papa en mama hun handtekening zetten en dat deden ze nog ook. Ha!Slim he?
Pas mocht ik op school een wens opschrijven en toen had ik geschreven: ik wil vliegu… Dat lijkt me heerlijk.

O, ja weet je wat papa zegt dat mijn overgrootoma in Den Haag woonde en dat papa denkt dat ik daarom ‘betaalu’ en ‘vliegu’ schrijf. Nou, ik snap niet helemaal wat hij bedoelt, maar het klinkt wel grappig.

Groetjes van Pep!

PS: Ik denk dat dit een van de laatste berichtjes was die mama namens mij schrijft… Binnenkort kan ik het selluf!

 
nov 26

 Hollandse mijlpaal! 

Tjonge, ik heb wel heel lang niets van me laten horen. Het is de hoogste tijd! Het gaat heel goed met mij. Ik ben eigenlijk altijd vrolijk, klets heel wat af, kan al kruipen en ook sinds een paar weekjes goed zitten. Mama, is helemaal blij dat ik kan zitten, want ze vertelde dat ik nu op de fiets mag… Zo gezegd zo gedaan. En weet je… dat is LEUK!! Ik zing, geniet en zwaai naar iedereen die langskomt, en iedereen lacht en zwaait terug. Heel gezellig! Mama zegt dat de mensen hier bijna nooit een kindje op de fiets zien, dus iedereen kijkt naar ons als we langs fietsen :). En gelukkig is fietsen niet zo heet als zitten in de buggy. Er is altijd wel een lekker windje die door mijn haartjes waait. Nou, tot snel maar weer.

Dikke kus,
Babette

 

 

 
nov 26

 En? Nog aan het werk? 

Hoeveel jongens werken er nog? Dat was de grote vraag toen we terugkwamen van ons verlof in NL. Tien jongens hebben in juni hun certificaat behaald en van negen was toen zeker dat ze werk hadden. Maar hoe is dat nu? Wel, alle tien hebben ze een baan!

Tien jongens die een jaar geleden nog aan het aanrommelen waren. Voetbal, op straat hangen, voetbal, jointje roken of erger, voetbal, een simpel baantje, voetbal, soms ook criminele activiteiten, voetbal, weer een ander baantje. En niet te vergeten… voetbal. Want dat doen deze jongens namelijk ook graag. Maar hoe dan ook: het kan dus! Van het leven van een ‘leegloper’ naar een werkend bestaan.

foto Yorgio nov 2014

En om het nog mooier te maken: van de 10 jongens werken er zelfs 11! Afgelopen week kwam ik Yorgio tegen. Dat was die jongen die zes weken voor het eindcertificaat ontslagen was, omdat hij het qua disfunctioneel gedrag op de werkvloer wel erg bont maakte… om het maar even mooi te zeggen . En nu is het toch gelukt om de draad weer op te pakken. Hij werkt nu al drie maanden bij een bekend beveiligingsbedrijf!

De statistieken maken ons blij. En terecht. Maar eerlijk is eerlijk, het blijft vaak spannend met dit soort jongens. Zo werd ik gisteren door een manager gebeld met de mededeling dat twee jongens niet mee wilden werken aan een drugstest. Beetje jammer. Wordt vervolgd…

R&W

 
sep 15

 Nieuwe Bouwsteenfilm! 

Met trots presenteren we de nieuwe Bouwsteenfilm: ‘Geef niet op!’. Over Lorenzo een van de deelnemers van afgelopen traject! In mei was Martijn (broer van Willine) in Suriname en volgde hij Lorenzo een paar dagen. Hij maakte deze korte film over hem en het werk van De Bouwsteen. Enjoy! En feel free to share it!

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=H0xnGr4YFXY[/youtube]

PS: De film is genomineerd voor ‘video of the week on Awardeo’. Klik hier om ook je stem uit te brengen!

Rogier & Willine

 

 
jun 23

 Certificaatuitreiking! 

‘Ik was vanochtend zo emotioneel. Ik dacht ik kan niet gaan. Ik stuur iemand anders. Maar ik heb gebeden en nu ben ik hier. Dank jullie wel voor wat jullie voor Kenny en de andere jongens hebben gedaan. God gebruikt jullie. En ik hoop dat jullie nog lang zo doorgaan en nog vele andere jongens als mijn Kenny zullen helpen. Gods zegen.’

Dit waren de emotionele woorden van de moeder van Kenny, afgelopen vrijdag op de certificaatuitreiking. Deze moeder was zes maanden geleden bij het intakegesprek ook in tranen: ‘Ik weet niet wat ik met deze jongen aan moet. Hij heeft al zoveel opleidingen geprobeerd. Hij maakt niks af… Het lukt maar niet….’. De strenge reactie van Rogier & Herman was toen: ‘U verwent hem, u moet hem loslaten, op eigen benen laten staan. Als u dat kunt, gaan wij Kenny helpen om zijn eigen verantwoordelijkheid te nemen.’

Na vier weken bij De Bouwsteen kwam een zeer verbaasde Kenny naar Rogier toe: ‘Met, met (aanspreektitel voor meester/meneer in Suriname) ik kan het niet geloven, ik heb niet verzuimd! Ik heb nog nooit wat afgemaakt, altijd verslap ik na een paar weken…’.

En Kenny heeft volgehouden! Nauwelijks verzuimd! Hij heeft zich ontwikkeld tot een betrouwbare werker. En.. vandaag start hij officieel bij het bouwbedrijf waar hij de afgelopen zes maanden zijn werkervaring op heeft gedaan.
Hier doen we het voor! Wat een boost geeft zo’n certificaatuitreiking, de mooie woorden van ouders en alle media aandacht. Dankbaar!

R&W

 

 
jun 18

 Fotomodel 

Een paar weekjes geleden was oom Martijn hier en dat was reuze gezellig! Hij kan heel goed foto’s maken! Hij heeft ook een paar foto’s van mij gemaakt. Mooi he? Mama zegt dat ik wel een fotomodelletje lijk ;). O, ja en vandaag ben ik precies 4 maanden en daarom heb ik vannacht maar eens doorgeslapen! Ik ga kijken of het vannacht weer lukt….

Liefs,
Babette

IE6 is een gedateerde browser en kan deze pagina niet goed weergeven. Download Firefox of IE7 voor het beste resultaat!

Copyright © 2019 RWPTB in Suriname All rights reserved. Theme by Jeffrey Andes.